مسائل متفرّقه

مسائل متفرّقه

مسأله 2202 ـ اگر فروشنده قيمت خريد جنس را به مشترى بگويد بايد تمام چيزهايى را كه به واسطه آنها قيمت مال كم يا زياد مى‏شود بگويد، اگرچه به همان قيمت يا به كمتر از آن بفروشد، مثلاً بايد بگويد كه نقد خريده است يا نسيه و چنانچه بعضى از خصوصيّات آن را نگويد و بعداً مشترى بفهمد مى‏تواند معامله را به هم بزند.
مسأله 2203 ـ اگر انسان جنسى را به كسى بدهد و قيمت آن را معيّن كند و بگويد اين جنس را به اين قيمت بفروش و هرچه زيادتر فروختى مال خودت باشد، هرچه زيادتر از آن قيمت بفروشد مال دلاّل است. همچنانكه اگر بگويد اين جنس را به اين قيمت به تو فروختم و او بگويد قبول كردم يا به قصد فروختن، جنس را به او بدهد و او هم به قصد خريدن بگيرد، هرچه زيادتر از آن قيمت بفروشد مال خود اوست.
مسأله 2204 ـ اگر قصّاب گوشت نر بفروشد و به جاى آن، گوشت مادّه بدهد معصيت كرده است، پس اگر آن گوشت را معيّن كرده و گفته اين گوشت نر را مى‏فروشم، مشترى مى‏تواند معامله را به هم بزند. و اگر آن را معيّن نكرده، در صورتى كه مشترى به گوشتى كه گرفته راضى نشود، قصّاب بايد گوشت نر به او بدهد.
مسأله 2205 ـ اگر مشترى به بزّاز بگويد پارچه‏اى مى‏خواهم كه رنگ آن نرود و بزّاز پارچه‏اى به او بفروشد كه رنگ آن برود، مشترى مى‏تواند معامله را به هم بزند.
مسأله 2206 ـ قسم خوردن در معامله اگر راست باشد مكروه است و اگر دروغ باشد حرام است.