کسانی که نمی‌توانند در مال خود تصرّف کنند

احكام كسانى كه نمى‌‏توانند در مال خود تصرّف كنند

مسأله 2333 ـ ديوانه و بچّه‏اى كه بالغ نشده شرعا نمى‏توانند در مال خود تصرّف كنند و نشانه بالغ شدن، يكى از سه چيز است: اوّل: روييدن موى درشت زير شكم بالاى عورت. دوم: بيرون آمدن منى. سوم: تمام شدن پانزده سال قمرى در مرد و تمام شدن نه سال قمرى در زن.
مسأله 2334 ـ روييدن موى درشت در صورت و پشت لب و در سينه و زير بغل و درشت شدن صدا و مانند اينها نشانه بالغ شدن نيست، مگر انسان به واسطه اينها به بالغ شدن يقين كند.
مسأله 2335 ـ سفيه (كسى كه مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف مى‏كند) اگر در حال بالغ شدن سفيه باشد يا حاكم شرع او را از تصرّف در اموالش منع كرده باشد، نمى‏تواند در مال خود تصرّف نمايد، ولى تصرّفات غير مالى سفيه و محجور اشكال ندارد.
مسأله 2336 ـ كسى كه گاهى عاقل و گاهى ديوانه است، تصرّفى كه موقع ديوانگى در مال خود مى‏كند صحيح نيست.
مسأله 2337 ـ انسان مى‏تواند در مرضى كه به آن مرض از دنيا مى‏رود، هر قدر از مال خود را به مصرف خود و عيال و مهمان و كارهايى كه اسراف شمرده نمى‏شود برساند و اگر مال خود را به كسى ببخشد و يا ارزانتر از قيمت بفروشد، بنابر احتياط در بيش از ثلث به اجازه ورثه باشد.