معدن

معدن

مسأله 1861 ـ اگر از معدن طلا، نقره، سرب، مس، آهن، نفت، زغال سنگ، فيروزه، عقيق، زاج، نمك و معدنهاى ديگر، چيزى بدست آورد درصورتى كه به مقدار نصاب باشد، بايد خمس آن را بدهد.
مسأله 1862 ـ نصاب معدن بنابر احتياط پانزده مثقال معمولى طلاست، يعنى اگر قيمت چيزى را كه از معدن بيرون آورده، بعد از كم كردن مخارجى كه براى آن كرده به 15 مثقال طلا برسد، بنابر احتياط واجب بايد خمس آن را بدهد.
مسأله 1863 ـ استفاده‏اى كه از معدن برده، اگر قيمت آن به 105 مثقال نقره يا 15 مثقال طلا نرسد، خمس آن در صورتى لازم است كه به تنهايى يا با منفعت هاى ديگر كسب او از مخارج سالش زياد بيايد.
مسأله 1864 ـ گچ و آهك و گِل سرشور و گِل سرخ، بنابر احتياط واجب از معدن محسوب است و خمس دارد.
مسأله 1865 ـ كسى كه از معدن چيزى به دست مى‏آورد، بايد خمس آن را بدهد چه معدن روى زمين باشد، يا زير آن، در زمينى باشد كه ملك است، يا در جايى باشد كه مالك ندارد.
مسأله 1866 ـ اگر نداند چيزى را كه از معدن بيرون آورده به 105 مثقال نقره يا 15 مثقال طلا مى‏رسد يا نه، بنابر احتياط واجب بايد به وزن كردن يا از راه ديگر، قيمت آن را معلوم كند.
مسأله 1867 ـ اگر چند نفر چيزى از معدن بيرون آورند، چنانچه بعد از كم كردن مخارجى كه براى آن كرده‏اند، اگر سهم هر كدام آنها به 105 مثقال نقره يا پانزده مثقال طلا برسد، بايد خمس آن را بدهند.
مسأله 1868 ـ اگر معدنى را كه در ملك ديگرى است بدون اجازه مالك بيرون آورد، آنچه از آن به دست مى‏آيد، مال صاحب ملك است و چون صاحب ملك براى بيرون آوردن آن خرجى نكرده، بايد خمس تمام آنچه را كه از معدن بيرون آمده در صورتى كه به حدّ نصاب برسد بدهد.