احکام خوردنی‌ها و آشامیدنی‌ها

مسأله 2707 ـ خوردن گوشت مرغى كه مثل شاهين چنگال دارد حرام است و خوردن گوشت پرستو حلال مى‏باشد و احتياط واجب آن است كه از خوردن گوشت هدهد خوددارى نمايند.
مسأله 2708 ـ اگر چيزى را كه روح دارد از حيوان زنده جدا نمايند، مثلاً دنبه يا مقدارى گوشت از گوسفند زنده ببرند، نجس و حرام مى‏باشد.
مسأله 2709 ـ پانزده چيز از حيوانات حلال گوشت، حرام است:
1 ـ خون 2 ـ فضله 3 ـ نرى 4 ـ فَرج 5 ـ بچّه دان 6 ـ غُدَد كه آن را دُشوُل مى‏گويند. 7 ـ تخم كه آن را دنبلان مى‏گويند. 8 ـ چيزى كه در مغز كلّه است و به شكل نخود مى‏باشد. 9 ـ مغز حرام كه در ميان تيره پشت است. 10 ـ پى كه در دو طرف تيره پشت است. 11 ـ زهره دان 12 ـ سپرز (طحال) 13 ـ بول‏دان (مثانه) 14 ـ حدقه چشم 15 ـ چيزى كه در ميان سُم است و به آن ذات الاشاجع مى‏گويند. اين در حيوانات بزرگ است. امّا در حيوانات كوچك يا پرندگان اگر چيزى از موارد ياد شده قابل تشخيص يا جدا كردن نيست خوردن آن اشكالى ندارد.
مسأله 2710 ـ خوردن سرگين و آب دماغ حرام است و احتياط واجب آن است كه از خوردن چيزهاى خبيث ديگر كه طبيعت انسان از آن متنفّر است اجتناب كنند، ولى اگر طاهر باشد و مقدارى از آن به طورى با چيز حلال مخلوط شود كه در نظر مردم نابود حساب شود، خوردن آن اشكال ندارد.
مسأله 2711 ـ خوردن كمى از تربت حضرت سيدالشهداء عليه‏السلام براى شفا و خوردن گِل داغستان و گِل ارمنى براى معالجه، اگر علاج منحصر به خوردن اينها باشد، اشكال ندارد.
مسأله 2712 ـ فرو بردن آب بينى و خلط سينه كه در دهان آمده، حرام نيست. و نيز فرو بردن غذايى كه موقع خلال كردن، از لاى دندان بيرون مى‏آيد اگر طبيعت انسان از آن متنفّر نباشد، اشكال ندارد.
مسأله 2713 ـ خوردن چيزى كه براى انسان ضرر دارد حرام است، ولى اگر ضرر جزئى، موقّت يا كم باشد كه عقلا اعتنا نكنند، حرام نيست.
مسأله 2714 ـ خوردن گوشت اسب و قاطر و الاغ مكروه است و اگر كسى با آنها وطى كند، يعنى نزديكى نمايد حرام مى‏شوند و بايد آنها را از شهر بيرون ببرند و در جاى ديگر بفروشند و وطى كننده پول و قيمت آن را به صاحبش بدهد و هرچه فروخت مال خود وطى كننده است.
مسأله 2715 ـ اگر با گاو و گوسفند و شتر نزديكى كنند، بول و سرگين آنها نجس مى‏شود و آشاميدن شير آنها هم حرام است و بايد بدون آن كه تأخير بيفتد آن حيوان را بكشند و بسوزانند و كسى كه با آن وطى كرده پول آن را به صاحبش بدهد، بلكه اگر به بهيمه ديگرى هم نزديكى كند، شير آن حرام مى‏شود.
مسأله 2716 ـ آشاميدن شراب و هر مست كننده‏اى و همچنين فقّاع حرام و در بعضى از اخبار بزرگترين گناه شمرده شده است، و اگر كسى آن را حلال بداند در صورتى كه ملتفت باشد كه لازمه حلال دانستن آن، تكذيب خدا و پيغمبر9 مى‏باشد كافر است. از حضرت امام جعفر صادق7 روايت شده است كه فرمودند: شراب ريشه بديها و منشأ گناهان است و كسى كه شراب مى‏خورد عقل خود را از دست مى‏دهد و در آن موقع خدا را نمى‏شناسد و از هيچ گناهى باك ندارد و احترام هيچ كس را نگه نمى‏دارد و حقّ خويشان نزديك را رعايت نمى‏كند و از زشتيهاى آشكار رو نمى‏گرداند و روح ايمان و خداشناسى از بدن او بيرون مى‏رود و روح ناقص خبيثى كه از رحمت خدا دور است در او مى‏ماند و خدا و فرشتگان و پيغمبران و مؤمنين، او را لعنت مى‏كنند و تا چهل روز نماز او قبول نمى‏شود و روز قيامت روى او سياه است و زبان از دهانش بيرون مى‏آيد و آب دهان او به سينه‏اش مى‏ريزد و فرياد تشنگى او بلند است.
مسأله 2717 ـ نشستن سر سفره‏اى كه در آن شراب مى‏خورند اگر انسان يكى از آنان حساب شود حرام است، و چيز خوردن از آن سفره نيز حرام است.
مسأله 2718 ـ بر هر مسلمان واجب است مسلمان ديگرى را كه نزديك است از گرسنگى يا تشنگى بميرد، نان و آب داده و او را از مرگ نجات دهد. و همچنين اگر آن شخص مسلمان نباشد ولى انسانى است كه قتل او جايز نيست.