روزه‌های مستحب

روزه‏‌هاى مستحب

مسأله 1810 ـ روزه تمام روزهاى سال، غير از روزه‏هاى حرام و مكروه كه گفته شد مستحب است. و براى بعضى از روزها بيشتر سفارش شده است كه از آن جمله است:
1 ـ پنجشنبه اوّل و پنجشنبه آخر هر ماه و چهارشنبه اوّلى كه بعد از روز دهم ماه است. و اگر كسى اينها را بجا نياورد، مستحب است قضا نمايد و چنانچه اصلاً نتواند روزه بگيرد، مستحب است براى هر روز يك مُد طعام يا 6/12 نخود نقره به فقير بدهد.
2 ـ سيزدهم و چهاردهم و پانزدهم هر ماه.
3 ـ تمام ماه رجب و شعبان و بعضى از اين دو ماه اگرچه يك روز باشد.
4 ـ روز عيد نوروز، روز بيست و پنجم و بيست و نهم ذى‏قعده، روز اوّل تا روز نهم ذى حجّه «روز عرفه»، ولى اگر بواسطه ضعف روزه نتواند دعاهاى روز عرفه را بخواند، روزه آن روز مكروه است. عيد سعيد غدير «هجدهم ذى حجّه». روز اوّل و سوم محرّم. ميلاد مسعود پيغمبر اكرم9 «هفدهم ربيع الاوّل». روز مبعث حضرت رسول اكرم9 «بيست و هفتم رجب».
و اگر كسى روزه مستحبّى بگيرد واجب نيست آن را به آخر برساند، بلكه اگر برادر مؤمنش او را به غذا دعوت كند، مستحب است دعوت او را قبول كند و در بين روز افطار نمايد.


مواردى كه مستحب است انسان
از كارهايى كه روزه را باطل مى‏كند خوددارى نمايد

مسأله 1811 ـ براى شش نفر مستحب است در ماه رمضان اگرچه روزه نيستند از كارى كه روزه را باطل مى‏كند خوددارى نمايند:
اوّل: مسافرى كه در سفر، كارى كه روزه را باطل مى‏كند انجام داده باشد و پيش از ظهر به وطنش يا به جايى كه مى‏خواهد ده روز بماند برسد.
دوم: مسافرى كه بعد از ظهر به وطنش يا به جايى كه مى‏خواهد ده روز در آنجا بماند برسد.
سوم: مريضى كه پيش از ظهر خوب شود و كارى كه روزه را باطل مى‏كند، انجام داده باشد.
چهارم: مريضى كه بعد از ظهر خوب شود.
پنجم: زنى كه در بين روز از خون حيض يا نفاس پاك شود.
ششم: كافرى كه در روز ماه رمضان مسلمان شود.
مسأله 1812 ـ مستحب است روزه دار نماز مغرب و عشا را پيش از افطار كردن بخواند. ولى اگر كسى منتظر اوست يا ميل زيادى به غذا دارد كه نمى‏تواند با حضور قلب نماز بخواند، بهتر است اوّل افطار كند ولى به قدرى كه ممكن است نماز را در وقت فضيلت آن بجا آورد.