مسائل متفرّقه فطریّه

مسائل متفرّقه زكات فطره

مسأله 2087 ـ انسان بايد زكات فطره را به قصد قربت يعنى براى انجام فرمان خداوند عالم بدهد و موقعى كه آن را مى‏دهد، نيّت دادن فطره نمايد.
مسأله 2088 ـ اگر پيش از ماه رمضان فطره را بدهد صحيح نيست و احتياط واجب آن است كه در ماه رمضان هم فطره را ندهد. ولى اگر پيش از رمضان يا در ماه رمضان به فقير قرض بدهد و بعد از آن كه فطره بر او واجب شد، طلب خود را بابت فطره حساب كند مانعى ندارد.
مسأله 2089 ـ گندم يا چيز ديگرى را كه براى فطره مى‏دهد، بايد به جنس ديگر يا خاك مخلوط نباشد، يا اگر مخلوط است چيزى كه مخلوط شده به قدرى كم باشد كه قابل اعتنا نباشد و اگر بيش از اين مقدار باشد در صورتى صحيح است كه خالص آن به يك صاع برسد ولى اگر مثلاً يك صاع گندم به چندين مَن خاك مخلوط باشد كه خالص كردن آن خرج يا كار بيشتر از متعارف دارد، دادن آن كافى نيست.
مسأله 2090 ـ اگر فطره را از چيز معيوب بدهد كافى نيست مگر اينكه صدق قوت كند و خوردنش ضرر و مشقت هم نداشته باشد.
مسأله 2091 ـ كسى كه فطره چند نفر را مى‏دهد، لازم نيست همه را از يك جنس بدهد و اگر مثلاً فطره بعضى را گندم و فطره بعض ديگر را جو بدهد كافى است.
مسأله 2092 ـ كسى كه نماز عيد فطر مى‏خواند، بايد فطره را پيش از نماز عيد بدهد يا قبل از نماز جدا كند، ولى اگر نماز عيد نمى‏خواند، مى‏تواند دادن فطره را يا جدا كردن آن را تا ظهر تأخير بيندازد.
مسأله 2093 ـ اگر به نيّت فطره، مقدارى از مال خود را كنار بگذارد و تا ظهر روز عيد به مستحق ندهد، بايد هر وقت آن را مى‏دهد نيّت فطره نمايد.
مسأله 2094 ـ اگر موقعى كه دادن زكات فطره واجب است، فطره را ندهد و كنار هم نگذارد، احتياط مستحب آن است كه قضا كند ولى اظهر آن است كه ديگر بر او واجب نيست ولى معصيت كرده است.
مسأله 2095 ـ اگر فطره را كنار بگذارد، نمى‏تواند آن را براى خودش بردارد و مالى ديگر را براى فطره بگذارد مگر اينكه تبديل آن به مصلحت مستحقّين زكات باشد.
مسأله 2096 ـ اگر انسان مالى داشته باشد كه قيمتش از فطره بيشتر است، چنانچه فطره را ندهد و نيّت كند كه مقدارى از آن مال براى فطره باشد اشكال دارد.
مسأله 2097 ـ اگر مالى را كه براى فطره كنار گذاشته از بين برود، چنانچه دسترس به فقير داشته و دادن فطره را تأخير انداخته، بايد عوض آن را بدهد و اگر دسترس به فقير نداشته ضامن نيست، مگر آن كه در نگهدارى آن كوتاهى‏كرده باشد.
مسأله 2098 ـ در صورتى كه زكات فطره را از مال خود جدا كرده باشد اگر در محلّ خودش مستحق پيدا شود، احتياط واجب آن است كه فطره را بجاى ديگر نبرد و اگر بجاى ديگر ببرد و تلف شود، بايد عوض آن را بدهد.