نماز استیجاری

اجير گرفتن براى نماز

مسأله 1543 ـ بعد از مرگ انسان، مى شود براى نماز و عبادتهاى ديگر او كه در زندگى بجا نياورده، ديگرى را اجير كنند يعنى به او مزد دهند كه آنها را بجا آورد. و اگر كسى بدون مزد هم آنها را انجام دهد صحيح است.
مسأله 1544 ـ انسان مى تواند براى بعضى از كارهاى مستحبّى مثل زيارت قبر پيغمبر و امامان7، از طرف زندگان اجير شود و نيز مى تواند كار مستحبّى را انجام دهد و ثواب آن را براى مردگان يا زندگان هديه نمايد.
مسأله 1545 ـ كسى كه براى نماز قضاى ميّت اجير شده، يا بايد مجتهد باشد يا مسائل نماز را از روى تقليد صحيح بداند يا عمل به احتياط كند؛ اگر احتياط را بلد باشد.
مسأله 1546 ـ اجير بايد موقع نيّت، ميّت را معيّن نمايد. و لازم نيست اسم او را بداند. پس اگر نيّت كند از طرف كسى نماز مى‏خوانم كه براى او اجير شده‏ام كافى است.
مسأله 1547 ـ اجير بايد خود را بجاى ميّت فرض كند و عبادتهاى او را به نيابت از او قضا نمايد و اگر عملى را انجام دهد و ثواب آن را براى او هديه كند كافى نيست؛ مگر اينكه براى اهداء ثواب اجير شده باشد.
مسأله 1548 ـ بايد كسى را اجير كنند كه اطمينان داشته باشند كه عمل را به صورت صحيح انجام مى‏دهد.
مسأله 1549 ـ كسى كه ديگرى را براى نمازهاى ميّت اجير كرده اگر بفهمد كه نماز را بجا نياورده، يا باطل انجام داده، بايد دوباره اجير بگيرد.
مسأله 1550 ـ هرگاه شك كند كه اجير عمل را انجام داده يا نه اگر بگويد انجام داده‏ام و مورد اطمينان باشد، كافى است. و اگر شك كند كه عمل او صحيح بوده يا نه، اعتنا نكند.
مسأله 1551 ـ نمى‏توان كسى را كه عذرى دارد و مثلاً نشسته نماز مى خواند براى نمازهاى ميّت اجير كرد، بلكه بنابر احتياط واجب بايد كسى را هم كه با تيمّم يا جبيره نماز مى خواند اجير نكنند.
مسأله 1552 ـ مرد براى زن و زن براى مرد مى تواند اجير شود؛ همچنين مميّز با وجود شرائط ديگر. و در بلند خواندن و آهسته خواندن نماز بايد به تكليف خود عمل نمايد.
مسأله 1553 ـ لازم نيست قضاى نمازهاى ميّت به ترتيب خوانده شود؛ مگر در آنچه در اداء آن ترتيب لازم است؛ مثل نماز ظهر و عصر يا مغرب و عشاء اگرچه بدانند كه ميّت ترتيب نمازهاى خود را مى دانسته است.
مسأله 1554 ـ اگر با اجير شرط كنند كه عمل را به طور مخصوصى انجام دهد، بايد همان طور بجا آورد. و اگر با او شرط نكنند، بايد در آن عمل به تكليف خود رفتار نمايد و احتياط مستحب آن است كه از وظيفه خودش و ميّت هر كدام كه به احتياط نزديكتر است به آن عمل كند مثلاً اگر وظيفه ميّت گفتن سه مرتبه تسبيحات اربعه بوده و تكليف او يك مرتبه است، سه مرتبه بگويد.
مسأله 1555 ـ اگر با اجير شرط نكنند كه نماز را با چه مقدار از مستحبّات آن بخواند، مى‏تواند اكتفاء به واجب نمايد؛ مگر آن كه بداند مستأجر نماز معمول را خواسته است.
مسأله 1556 ـ اگر ميّت ترتيب نمازهايى را كه قضا شده مى دانسته و انسان بخواهد براى آن نمازها چند اجير بگيرد لازم نيست براى هر كدام آنها وقتى را معيّن نمايد.
مسأله 1557 ـ اگر كسى اجير شود كه مثلاً در مدّت يك سال نمازهاى ميّت را بخواند و پيش از تمام شدن سال بميرد، بايد براى نمازهايى كه مى‏دانند بجا نياورده ديگرى را اجير نمايند بلكه براى نمازهايى هم كه احتمال مى‏دهند بجا نياورده بايد بنابر احتياط واجب اجير بگيرند.
مسأله 1558 ـ كسى را كه براى نمازهاى ميّت اجير كرده‏اند، اگر پيش از تمام كردن نمازها بميرد و اجرت همه آنها را گرفته باشد، چنانچه شرط كرده باشند كه تمام نمازها را خودش بخواند، بايد اجرت مقدارى را كه نخوانده از مال او به ولىّ ميّت بدهند، مثلاً اگر نصف آنها را نخوانده، بايد نصف پولى را كه گرفته از مال او به ولىّ ميّت بدهند و اگر شرط نكرده باشند بايد ورثه‏اش از مال او اجير بگيرند، امّا اگر مال نداشته باشد بر ورثه او چيزى واجب نيست.
مسأله 1559 ـ اگر اجير پيش از تمام كردن نمازهاى ميّت بميرد و خودش هم نماز قضا داشته باشد، بايد از مال او براى نمازهايى كه اجير بوده ديگرى را اجير نمايند و نماز قضاى خودش به عهده ولىّ اوست.