عیب‌هایی که به واسطه آنها می‌شود نکاح را به هم زد

عيب‌هايى كه بواسطه آنها مى‏شود عقد را به هم زد

مسأله 2461 ـ اگر مرد بعد از عقد بفهمد كه زن يكى از اين هفت عيب را دارد، مى‏تواند عقد را به هم بزند:
اوّل: ديوانگى.
دوم: مرض خوره (جزام).
سوم: مرض بَرَص (پيسى).
چهارم: كورى.
پنجم: زمين گير و شَل بودن به طورى كه معلوم باشد.
ششم: آن كه افضا شده يعنى راه بول و حيض يا راه حيض و غائط او يكى شده باشد.
هفتم: آن كه گوشت، يا استخوانى يا غدّه‏اى در فرج او باشد كه مانع نزديكى‏شود.
مسأله 2462 ـ اگر زن بعد از عقد بفهمد كه شوهر او ديوانه است يا آلت مردى ندارد و نمى‏تواند وطى و نزديكى نمايد يا تخمهاى او را كشيده‏اند مى‏تواند عقد را به هم بزند. امّا اگر شوهر عنين باشد يك سال مهلت داده مى‏شود و زن بعد از آن مى‏تواند عقد را به هم بزند.
مسأله 2463 ـ اگر مرد يا زن، بواسطه يكى از عيبهايى كه در دو مسأله پيش گفته شد عقد را به هم بزند، بايد بدون طلاق از هم جدا شوند.
مسأله 2464 ـ اگر بواسطه آن كه مرد عنين است و نمى‏تواند وطى و نزديكى‏كند، زن عقد را به هم بزند شوهر بايد نصف مهر را بدهد. ولى اگر بواسطه يكى از عيبهاى ديگرى كه گفته شد، مرد يا زن عقد را به هم بزند، چنانچه مرد با زن نزديكى نكرده باشد چيزى بر او نيست و اگر نزديكى كرده، بايد تمام مهر را بدهد.